Journal De Bruxelles - Abdul El-Sayed wint Michigan-senaatszetel en wordt eerste moslim in VS-Senat

Abdul El-Sayed heeft de verkiezingen voor de open senaatszetel in Michigan gewonnen, waardoor hij als eerste moslim zitting zal nemen in de Amerikaanse Senaat. De 42-jarige epidemioloog versloeg de republikeinse kandidaat Mike Rogers en behield hiermee het mandaat dat eerder door Gary Peters werd bekleed. Zijn overwinning wordt gezien als een significante versterking voor het progressieve vleugel van de Democratische Partij in een staat die traditioneel omstreden is.

El-Sayed, een arts met een achtergrond in epidemiologie, voerde een campagne die zich richtte op progressieve sociaaleconomische thema's, waaronder gezondheidszorg, levenskosten en economische zekerheid. In de weken voor de stemming sprak hij zich ook uit tegen een mogelijke oorlog met Iran en tegen de handelsconflicten met Canada, argumenterend dat deze spanningen de last voor bedrijven en consumenten onnodig vergroten.

De campagne was gekenmerkt door intensiteit en polarisatie. Tijdens de Democratische voorverkiezingen wist El-Sayed zich nauwelijks te onderscheiden van kongreslid Haley Stevens, ondanks steun van een deel van het partijestablishment voor haar kandidatuur. In de algemene verkiezingen ontving El-Sayed steun van prominente Democraten, terwijl Rogers werd gesteund door president Donald Trump.

Persoonlijke aanvallen speelden een grote rol in de eindfase van de strijd. President Trump had El-Sayed herhaaldelijk aangeduid als een 'djihadist' en gesuggereerd dat er metalldetectoren nodig zouden zijn voor zijn veiligheid in de Senaat. El-Sayed wees deze beschuldigingen van de hand en richtte zich direct tot de president met de woorden: "Noem me senator" na zijn beëdiging. Ondersteuners van El-Sayed bestempelden de aanvallen op zijn naam en religie als islamofobisch.

Een ander controversieel punt was het standpunt van El-Sayed over het Midden-Oosten. Hij uitte scherpe kritiek op het optreden van Israël in de Gazastrook en zette de traditionele Amerikaanse steun aan de Israëlische regering ter discussie. Deze houding leidde tot verzet bij republikeinen en binnen eigen gelederen van de Democratische Partij. Kritici betoogden dat hij de legitimiteit van Israël niet duidelijk genoeg erkende, terwijl zijn campagne benadrukte dat het ging om de bescherming van Palestijnse rechten en kritiek op militair geweld.

De spanningen binnen de partij bereikten een hoogtepunt toen Haley Stevens, die in de voorverkiezing had verloren, haar steun aan El-Sayed introk. Ze riep kiezers op om voor Rogers te stemmen, met verwijzing naar fundamentele verschillen over het Israël-vraagstuk. Deze ongewone steun van een Democratisch kongreslid aan een republikeinse kandidaat onderstreepte de diepe verdeeldheid in de partij.

Verder ontstond opschudding door een verkiezingsfilmpje dat via sociale media circuleerde en stijgende prijzen in de VS koppelde aan Amerikaanse uitgaven voor Israël. Het filmpje kwam van Rebellion PAC, een organisatie van politiek commentator Cenk Uygur, en was geen officiële bijdrage aan de campagne van El-Sayed. Een woordvoerder van de kandidaat distantiëerde zich ervan nadat het video al grote verspreiding had gekregen.

El-Sayeds overwinning heeft betekenis die verder reikt dan Michigan. Het bewijst dat een openlijk progressieve kandidaat ook in een fel omstreden staat een landelijke verkiezing kan winnen. Na zijn beëdiging zal hij meewerken aan de wetgeving in een Senaat waarvan de nieuwe meerderheidsverhoudingen cruciaal zijn voor de tweede helft van Trumps ambtstermijn.

G.Lenaerts --JdB