Journal De Bruxelles - Genitale psoriasis: schaamte houdt patiënten tegen

Tot 63% van de mensen die lijden aan psoriasis ontwikkelt ooit ook klachten aan de geslachtsdelen, zoals de vulva, penis, balzak of bilspleet. Ondanks deze hoge prevalentie spreekt bijna de helft van de patiënten nooit met hun arts over deze aandoening. De voornaamste redenen hiervoor zijn schaamte en angst voor de reactie van anderen. Met de juiste medische interventie kunnen de symptomen echter vaak sterk verminderen.

Laura, 32 jaar oud, is een van hen die jarenlang met dit probleem heeft gezeten. Ze had al lang last van psoriasis op haar ellebogen en knieën en had geleerd om hiermee om te gaan. Toen ze echter ook rond haar geslachtsdelen jeuk en rode plekken ontwikkelde, ervoer ze het als veel moeilijker om erover te communiceren. "Eerst dacht ik dat het een schimmelinfectie was. Ik kocht iets bij de apotheek, maar het ging niet echt weg", vertelt ze. De klachten keerden regelmatig terug, met name na het sporten of tijdens perioden van veel zweten.

Hoewel de fysieke symptomen pijnlijk en ongemakkelijk waren, hield Laura haar partner op afstand van deze informatie. "Ik schaamde me vooral. Ik had al psoriasis en dacht: waarom moet ik dat nu ook nog op zo'n plek krijgen?" Naast de persoonlijke schaamte was er ook angst dat haar partner de klachten verkeerd zou interpreteren. "Ik was bang dat hij zou denken dat het iets met seks te maken had, of dat ik een soa had. Terwijl ik heel goed wist dat psoriasis niet besmettelijk is. Maar op zo’n moment begin je toch aan jezelf te twijfelen."

De fysieke impact strekte zich uit tot hun intieme leven. Tijdens het vrijen ervoer Laura soms een branderig gevoel, waardoor ze intieme momenten steeds vaker vermeden. Dit was niet het gevolg van gebrek aan verlangen, maar van de angst voor pijn. Voor haar partner bleef onduidelijk wat er speelde; hij begreep haar terughouding niet als een medische kwestie. Seksuologe Laurane Wattecamps herkent dit patroon: "Ik merk dat schaamte vaak nog meer schade aanricht dan de pijn zelf."

Het praten over klachten aan de geslachtsdelen blijft voor veel patiënten een taboe, zelfs met vertrouwde personen. Laura had meerdere malen overwogen haar dermatoloog te benaderen, maar aarzelde telkens. De doorbraak kwam toen de arts initiatief nam. Hij vroeg expliciet of ze ook op intieme plaatsen last had van psoriasis. "Toen dacht ik: oké, nu moet ik het gewoon zeggen." Het gesprek verliep verrassend soepel. "Het was helemaal niet ongemakkelijk. Mijn dermatoloog reageerde heel normaal en vertelde dat genitale psoriasis vaker voorkomt dan je zou denken."

Na de diagnose kreeg Laura een aangepaste behandeling, wat leidde tot aanzienlijke verbetering van haar klachten. Voor haar was echter vooral de duidelijkheid over de oorzaak verlossend. "Misschien was de behandeling op zich niet eens het belangrijkste. Ik was vooral opgelucht dat ik eindelijk wist wat ik had. Ik voelde me niet langer vies of beschaamd. Het was gewoon psoriasis." Deze erkenning door een medisch professional gaf haar ook de moed om met haar partner te praten, wat voor hun relatie van grote waarde bleek.

Laura betreurt dat ze zo lang heeft gewacht om hulp in te schakelen. Aan anderen die vergelijkbare ervaringen opdoen, adviseert ze: "Schaam je niet om erover te praten. Voor jou voelt het misschien als een heel gênant onderwerp, maar voor een dermatoloog gaat het gewoon over je huid." Ze benadrukt ook het belang van het bespreken van pijn of andere klachten tijdens de seks met een arts, aangezien deze een grote invloed kunnen hebben op het seksleven en de relatie.

Mensen die intieme klachten ervaren die niet verdwijnen, regelmatig terugkeren of hun dagelijks leven beïnvloeden, worden geadviseerd niet zelfstandig middeltjes te proberen. Het is essentieel om de klachten met een arts te bespreken om de juiste diagnose en behandeling te verkrijgen.

O.Meyer--JdB